توی دفترش جز یه مشت تیر و تخته وچندتا جعبه که توشون اسباب و اثاثیه اش آماده و منتظر نقل مکانن چیز زیادی نمیبینی . بین همه اونا چشمم روی سه تارش که روی تخت خواب بدون لحاف و تشکش به دیوار تکیه داده قفل میکنه . از نگاهم میفهمه ، آروم رو لبه تخت میشینه و سه تار رو میگیره دستش. بعد یه کم نگاه کردن دستی به تارهاش میکشه . برای اینکه بفهمی از کوک خارجه خیلی به سواد موسیقی احتیاجی نیست. با دست دیگش سیگارشو از گوشه لبش ور میداره و با همون حالت بی حالتی که خاص خودشه وبا دود غلیظی که بیرون میده میگه " گذاشته بودم کاوه بیاد و کوکش کنه ، همیشه ازینجا که رد میشد یه سر میومد و قبل هر چیزی و حرفی اینو دستش میگرفت وروبراش میکرد " یه کم دیگه با تارها و پیچهاش بازی میکنه و بعد اطمینان از اینکه باز هم نمیتونه میگه " هنوز هم منتظرم که بیاد " ... تصویر ساده تر از این از نبودن و رفتن دیده بودی؟ سازت دیگه کوک نباشه و اون هم دیگه نباشه که دستی به سر و روش بکشه و دوباره برقرارش کنه

و تو هنوز منتظر باشی

...