اصلا دوست ندارم نوشته های قبلی رو خط خطی کنم یا براش اصلاحیه بزنم. فقط همینو بگم که اون لحظه ای که قاطی 1000 تا نام و یاد دیگه تو ذهن ادما تلنبار شدی و خاک فراموشی رو ریختن روت و سنگ نکبت رو کوبیدن بالای سرت ، بدون که مردی
حتی اگه باشی
حتی اگه نفس بکشی
حتی اگه...
.............
دیدمش ، سالم و سلامت ، سُر و مُر و گنده . باورم نمیشد . هنوز هم نمیشه. از نگاه بهت آلودم فهمید ،اما به روش نیاورد
"!محمد رضا؟"
................
دم عیده ، قراره شاد باشیم . باشه ،فقط بذار همین یه جمله رو بگم و تمومش کنم ، یه کوچولو :
ما قاتلیم . قاتل نامها و یادها و خاطره ها . شرممان باد
خُب ، عیدتون مبارک
شاید تا سال تحویل برگشتم