از بالای عینکش از پشت تریبون روی سن آمفی تاتر یه نگاه به جمعیت انداخت وچشمش به من و چهار دیگه مثل من بین اونهمه مهندس پیر و پاتال خرمایه الکی خوش که افتاد گفت : از اینکه میبینیم عده ای از دوستان مباحث ماهیانه ما رو دنبال میکنن و حضور ثابت دارن بسیار خوشحالیم و جای بسی خوشبختیست... میبینی؟ حضور ثابت ، قیافه ثابت ، طرز فکر ثابت ، وجود ثابت... باعث ناراحتی و سرخوردگی که نیست هیچ ، اسباب بسی افتخار هم هست